Summer '87

Tonnetje rond, oververhit en met darmen vol kersen liep ze met opgeheven hoofd het ziekenhuis in. Een zeurende pijn, welke niet op een natuurlijke wijze door wilde zetten, zal worden verergerd met een of ander middeltje. Niet dat ze zenuwachtig is voor die pijn, dat niet, ze weet inmiddels uit welk hout ze gesneden is en welke pijnen ze kan doorstaan. Daarbij neemt ze de helse pijnen graag voor lief, deze baby is meer dan welkom. Meer zenuwachtig is ze voor andere substanties die haar lichaam mogelijk kunnen verlaten. De heerlijke kersen van gisteravond spoken namelijk constant door haar hoofd. Als de gedachte naar de zomerse lekkernij enkele seconden haar hoofd had verlaten, borrelden haar darmen zo hevig waardoor ze noodgedwongen weer dacht aan mogelijke uitwerpselen voor het oog van heer de dokter. De schande.

Uren vol intense lichaamsinspanning en met behulp van middeleeuwse attributen, mocht ze haar pasgeborene 30 hele seconden bewonderen. Een of andere heks nam de baby met enige spoed mee naar god-weet-waar. De bloedende en enigszins verwarde nieuwe moeder achterlatend. Haar wederhelft, die zijn bevel ‘volg die heks’ probeerde op te volgen, had de nodige posttraumatische stress stoornis symptomen. De kinderafdeling werd niet gevonden, daarentegen liep hij verstrooid rond op de meest koude afdeling van een ziekenhuis waar alle omhulsels van zielen worden opgeslagen voordat ze naar de laatste rustplaats worden overgebracht. Tsja, neem het hem niet kwalijk. Het uiterlijk van de pasgeboren viel zwaar tegen. Dat punthoofd dat hij in een flitst kon zien bleef als een demon in zijn hoofd spoken.

Een dag later, waren alle open wonden gehecht, de baby lag in een warmte kastje in de buurt van moeder en vader was gerust gesteld. Het punthoofdje bleek te zijn weggetrokken, wist hij veel dat een hoofd zich kan aanpassen om de moederkoek te verlaten. Arme man,een traumatische ervaring.

Mijn geboorte was een als zovele, dagelijkse kost voor de afdeling waarop mijn moeder lag. Maar voor mijn ouders was ik het meest bijzondere geschenk. Mijn tien vingers en tien tenen werden jaren erna nog dagelijks geteld.

Onwerkelijk, wat gemaakt kan worden in een reageerbuis…….

Reactie schrijven

Commentaren: 1
  • #1

    Linda (maandag, 24 juli 2017 11:56)

    Het meest kostbare geschenk dat ik ooit mocht ontvangen❤️