Fonkel

 

Naar het schijnt gebeurd er iets in mijn ogen of met mijn ogen, zodra ik een verhaal begin te vertellen. Niet alleen zijn de woorden die ik gebruik niet zo alledaags, ook de gezichtsuitdrukkingen, handbewegingen én de fonkel in mijn ogen maken de door mij vertelde gebeurtenissen bijzonder uniek.

 

Dit gebeurd totaal zonder intentie, blijkbaar zit dit in mijn DNA en maakt dit wie ik ben. Volgens postbode, mijn postbode, bekijk ik de wereld met fonkelende oogjes. Een Belgische verwoording van ogen die stralen.

 

Nog dagelijks lach ik stiekem als ik liefdevol begroet word met ‘mijn fonkeloogjes’, maar hoe lachwekkend of fout het woord ook mag zijn, voor mij beschrijft het de afgelopen 30  jaar die ik heb doorlopen en doorstaan om te worden zoals ik vandaag ben.

 

Fonkeloogjes.

Reactie schrijven

Commentaren: 1
  • #1

    Fabiënne (woensdag, 12 juli 2017 22:51)

    Dat heb je heel mooi gezegd!